Volle dag Balule

Vanmorgen ging om 5.15 uur de wekker weer. Robert en Martine hadden de discussie wie er als eerste de badkamer zou inspecteren op beesten, Martine had verloren en stond op. Niks te vinden gelukkig...

We hebben ons warm aangekleed en een bakkie koffie, thee of warme chocolademelk gedronken voor we op pad gingen. De dames kregen nog een warme kruik mee voor onderweg. 

We zijn eerst gaan kijken in de buurt van de plek waar we gisteren de leeuwen hadden gezien. Aangezien een van de leeuwen een paar dagen geleden mama was geworden, was de kans groot dat ze in hetzelfde gebied zouden zitten. Moeders verstopt de welpjes namelijk in het hoge gras. Maar helaas, pech gehad. Na een aantal verschillende soorten antilopen en bokken kwamen we bij de rivier een groep van zo'n 14 nijlpaarden tegen. Wel op flinke afstand. Maar wel met het blote oog te zien. Op een gegeven moment hoorden we een van de nijlpaarden brullen. Hij waarschuwde een andere groep om niet te dicht bij te komen. Deze groep zagen we zon 200 m verderop in de rivier. 

Maar ons doel was nog steeds de katachtigen, bij voorkeur met een prooi. ( we hebben geen eisen hoor!) 

Deze vonden we niet, maar een 4 tal giraffen bij een klein waterpoeltje. De gids hoopte dat ze gingen drinken, maar helaas, het bleef bij eten. Wel mooi om te zien hoe de ( vogel).... de insecten van de giraf af pikt. 

Verder op zoek naar het luipaard of de leeuwen. In plaats daarvan vonden we Rinus de Wit. Wauw! Wat een imposant beest. Het leek erop dat hij naar een bepaalde weg liep en dus daar naartoe gereden, maar helaas, toch weer terug. Gelukkig vond Oliver hem weer en we reden de weg af om hem van dichter bij te bekijken. We stonden op zo'n 5 meter afstand. Rinus bleef lekker eten, stoorde zich niet aan ons en kwam steeds dichter bij de auto, op zo'n meter van de auto bleef hij staan eten. We hebben foto's gemaakt, maar vooral ook even genoten van het moment. Hem het gras horen knabbelen... het was magisch. 

Maar we wilden toch wel graag dat luipaard of die leeuwen zien. Eerst maar een een stop maken voor een warm bakkie koffie of chocolade melk en genieten van wat we net gezien hadden en het uitzicht. 

Toen we ons weg vervolgde kwamen we verschillende kleine groepjes olifanten tegen, maar nog belangrijker, het spoor van een leeuw. Helaas hebben we deze niet gevonden en reden we, ondanks de prachtige tocht met een mooi hoogtepunt een klein beetje teleurgesteld terug. Maar.. we hebben vanavond en morgen nog een kans hier in Balule. 

De andere gasten vertrekken weer en vanavond en morgenochtend zijn we de enige gasten. Wat voelen we ons rijk.

Terwijl ik dit verhaal schrijf kijk ik vanaf een ligbedje uit over het park waar we midden in zitten. Voor ons, op zo'n 10m afstand, bevindt zich een klein vijvertje van zo'n 1,5 m doorsnede, waar veel vogeltjes zitten. Er is ook een kijkhut gemaakt die we vandaag zeker nog uit gaan proberen. We zien olifanten drollen liggen dus als we mazzel hebben....

Om 14 uur hebben we lunch en om 16 uur vertrekken we weer voor de safari, dus we zijn nu even heerlijk aan het genieten van het uitzicht en aan het chillen met een boek of tekenspullen.

Vlak nadat ik bovenstaande geschreven had ben ik naar de tent gelopen. Echter kwam Anouk mij al snel weer ophalen, Er stonden olifanten voor de veranda. Ik dacht even dat het een grapje was. Maar het bleek echt zo te zijn. Snel de camera mee en leuke plaatjes geschoten van ene drinkende olifant. Anouk en Robert zijn nog even de hut in gegaan om vanuit daar foto's te maken. 

Niet lang daarna kwam er nog een olifant. We zijn de verdere middag maar op de veranda gebleven en hebben ook de lunch daar naartoe kunnen verplaatsen. 

Anouk vond het niks hoeven doen maar lastig en is lekker foto's gaan maken. Robert merkte dat er veel vermoeidheid van de afgelopen dagen naar boven kwam, wat uiteraard niet gek is, en heeft zich er lekker aan over gegeven. Marit & Martine hebben het "zwembad" nog even uitgeprobeerd. Dit was best fris.

Om 15.30 uur zijn we ons klaar gaan maken voor onze volgende safari. Een privé safari, want we waren de enige op het kamp. Er stond een rit naar de olifantenrivier op het programma. Onderweg kwam Oliver pootafdrukken van wilde honden tegen. Deze staat op de rode lijst, dus dat zou super bijzonder zijn om ze te zien. Helaas gooide de olifanten roet in het eten doordat ze en flinke boom hadden omgeduwd en deze de weg hadden gebarricadeerd. We konden er, ondanks dat Josh echt wel een goede off road rijder is, echt niet langs, dus we moesten weer keren. De wilde honden hebben we niet meer terug gevonden. 

Op naar het water dan maar, wederom met wat obstakels op de weg. We lijken te maken te hebben met een grumpy olifant, die ons iets duidelijk wil maken. We hebben weer verschillende groepen hippo's gevonden. We gingen dichter naar het water opzoek naar meer hippo's, maar in plaats daarvan stond er in de Olifantenrivier op een soort van eilandje een wat ouder mannetjes olifant lekker van het sappige gras te eten. Als je hoort hoe hoog het water hier in het regenseizoen kan staan, is dat nu echt niet te geloven. Meters en meters hoger en meters en meters breder dan wat we nu zien. 

 Het mannetje was klaar met eten en kwam het water uit. Hij was vast de grumpy olifant, want met een snelle pas kwam hij recht op onze auto af. Dat was even spannend. Gelukkig wist Oliver de olifant te stoppen en om de auto heen te sturen, hij gaf ons nog een boze blik en ging weg. 

Nog bijkomend van het olifantenavontuur reden we verder. De bocht om... lag er een mannetjes leeuw voor onze neus op de weg te slapen. Satan is een 14 jaar oud mannetje en zag er vermagerd uit. Josh wist te vertellen dat er een jonger mannetje (Blondie) zijn vrouwtjes wil overnemen. Hij heeft een litteken op z'n gezicht zitten van hun eerste gevecht. Satan leek te wachten op z'n vrouwtje, die we gisteren hadden gezien, en die een paar dagen daarvoor op die plek bevallen was. Na een tijdje kwamen ook andere rangers en gidsen met hun auto's naar ons toe en hebben wij de slapende leeuw aan hun over gelaten met het idee om als het donker wordt terug te keren. 

Wat een geluksdag hadden wij. Want niet veel verder bleek Rinus van der Zwart een groepje giraffen op te jagen. Hoe bijzonder! De alfaman van de groep. Ook hij was grumpy dus hebben we hem de ruimte gegeven die hij nodig had en van wat meer afstand staan kijken, met de giraffen in het avondzonnetje op de achtergrond. 

Josh en Oliver wilden met ons naar een mooie hoge plek rijden voor de zonsondergang. Dus we zouden doorrijden. Maar ja, toen stond Rita de Wit met Rinus junior nog in het bos. Even genoten van het tafereeltje, want foto's maken werd hem niet met alle takken ervoor en met jonge dieren zijn de rangers en gidsen gewoon voorzichtig. 

Iets eerder dan de rest van de groepen zijn we gestopt voor een drankje en snack en hebben we hoog op een berg genoten van de zonsondergang. 

In het donker gingen we weer op zoek naar de leeuwen. Het eerste wat Oliver vond was... een muis! Daarna slingerend weer terug naar de olifanten rivier en ja hoor! Oliver heeft Satan weer gevonden. Wel op een andere plek. Maar Satan is te verzwakt om zelf actief te jagen en hoopt op een lopend buffet vlak voor z'n neus. We zijn nog even blijven wachten, maar er zat echt geen actie in, dus verder gereden. Even verder zag Olivers oog weer wat, deze keer was het de leeuwin van gisteravond. Omdat ze waarschijnlijk haar welpjes aan het verplaatsen was en deze blind kunnen worden van de lamp van Oliver hebben we ze met rust gelaten. Op een paar impala's na hebben we niks meer gevonden .

Eenmaal terug in het kamp hebben we onze spullen neergelegd en konden we aan het diner. Deze keer in de eetzaal. Helaas waren we geen geluksvogels. Vooraf hadden we gebakken champignons ( dit lusten Marit en Anouk echt niet) en als hoofdgerecht lam ( en dat vindt Martine echt niet lekker en Marit ook niet). Gelukkig voor Robert en Anouk, want die hebben gesmuld van een dubbel portie vlees en Marit en Martine kregen nog wat restjes van de spaghettisaus van vanmiddag met couscous en sla. Het toetje was verrukkelijk! Chocolade mouse!

We hebben de koffie en thee meegenomen naar het kampvuur waar al 4 stoelen voor ons klaar stonden. We hebben nog even heerlijk genoten met elkaar. Om 21 uur was de douche klaar voor gebruik, waar Marit dankbaar gebruik van maakte, want die wilde lekker gaan slapen. Robert en Martine bleven nog even bij het vuur zitten, maar niet te lang, want anders werd het een koude douche.  Na het lezen van alweer een bed time story zijn we allemaal in slaap gevallen.

 Wist je dat

♡ We vandaag ook nog een zeldzame gier gezien hebben. Er nog maar 100 paren van zijn over de gehele wereld. Dit is de "hooded vulture" 

♡ We vandaag ook een bijzondere olifant gezien hebben die helemaal uit Kruger gekomen is. En de rangers en gidsen hem kunnen herkennen doordat een van zijn slachttanden andersom staat.

♡ We voor de bescherming van Rinus niks op de socials mogen zetten over hun. Jullie uit ons verhaaltje vast wel snappen wat we bedoelen en dat dit is om hen te beschermen.