De vliegreis

We zijn om 23.30 uur vertrokken richting Cairo.  We waren allemaal erg moe en wilde graag een poging doen om te slapen, maar een makkelijke slaaphouding vinden  in een vliegtuig is nog niet zo makkelijk. 
Toch leken we bijna weg te zakken toen het licht vol aanging. Jawel..tijd voor een warme maaltijd. Daarna toch maar een poging doen om te gaan slapen. Uiteindelijk hebben we allemaal wel een paar uurtjes gepakt, de een iets meer dan de ander. Tegen zonsopkomst was, wat trouwens een prachtig gezicht was, moesten de riemen vast vanwege turbulentie en zo'n half uur later werd er een start gemaakt met het ontbijt.
Dus ja.. zo komen we niet veel aan slapen toe. Het laatste uurtje zien we de prachtige bergen/ woestijnen van Egypte. De piramides liggen helaas aan de andere kant.

Omdat we op Johannesburg al vertraging  hadden, hebben we nu 2 uurtjes overstap tijd. Eigenlijk best prima, want het vliegveld van Cairo is saai. We kunnen gelijk weer door de security heen en wachten op een rustigere plek, vlak bij de gate. Nog even de juiste, wat schonere wc op zoeken om te plassen en we kunnen boarden.
We brengen de reis door met soezen, kijken een film, lezen ons boek of zijn aan het tekenen. Om de een of andere reden moeten de luikjes bij de ramen dicht, maar niet bij iedereen. We laten hem kort dicht zitten en dan gaat hij langzaam weer open. We zitten toch niet voor niks naast het raam en de meiden willen graag naar buiten kijken (en wij ook). We krijgen weer een soort van lunch.  Ook nu moeten we vanwege turbulentie weer in de gordels, maar de medepassagiers lijken er zicht weinig van aan te trekken.
We vliegen Nederland via Enschede binnen en dat moet toch even op de foto. Als we denken dat we er bijna zijn, krijgen we een rondje van de zaakbiven Lelystad-Zwolle, en nog een en nog een, vanwege het slechte weer, als we het goed begrepen hebben..
Na 3 rondjes mogen we dan toch landen, we zien DE toren van Wormer in de verte tussen d eregensruppels door en hebben een rustig lading.
Op Schiphol staan alle (groot)ouders ons op te wachten. Nadat we alle koffers weer verzameld hebben, drinken we nog even een bakkie met elkaar, voordat Jaap en José weer teurg gaan naar Wormer. Jaap en Cobi nemen de koffers, Robert en Marit mee met de auto. Anouk en Martine pakken de bus. Ze zijn bijna gelijk thuis. De meiden willen al hun verhalen vertellen, Marit wil alles wat wat ze gekocht heeft graag laten zien. We eten wat met elkaar en dan sturen we opa en oma tich ene beetje richting huis, zodat we nog wat kunnen opruimen en optijd ons bedje in kunnen.