Op zoek naar de dolfijnen

Vanmorgen zijn we, hopelijk voor de laatste keer, vroeg opgestaan. We moesten om 6.15 uur klaar staan om naar het dolfijnen onderzoekscentrum te gaan. We gaan mee met de boot die onderzoek naar de dolfijnen doet. Door mee te gaan steunen we dit centrum en leren we zelf ook weer wat. Als we geluk hebben mogen we tussen de dolfijnen zwemmen. Hier zijn zeer strenge regels voor. Ook voor de tijden ( alleen in de ochtend en max 20 min). Angie leidt het onderzoekscentrum en ze wordt vandaag vergezeld door 2 vrijwilligers uit Zwitserland die 6 maanden op de fiets door Afrika reizen. Verder is er een kapitein en een sterke helper die ons aan boord trekt. 

Tessa heeft een prove safari voor ons geboekt en we zijn dus de enige groep aan boord. We krijgen eerst een uitgebreide uitleg over het onderzoekscentrum en de de 4 verschillende dolfijnen die in dit gebied leven. 

We krijgen wetsuits aan ( heel fijn!) En passen de flippers en snorkels. We trekken met z'n allen de boot in het water, krijgen zwemvesten aan en gaan de zee op.. Na de Afrikaanse massages van de afgelopen 1,5 weer hebben we nu een Mozambiquaanse massage. We stuiteren de hoge golven door. Als we wat verder de zee op zijn, mogen de zwemvesten uit ( zou in Nederland nooit gebeuren!) We zijn zo'n 50-150 m uit de kust, de golven zijn nog steeds hoog, de snelheid is ook niet vermindert, maar we klappen minder op het water, maar deinen meer tussen en op de golven. Blijkbaar geen risico meer om over boord te vallen. 

We varen ene behoorlijk eind, langer dan ze de afgelopen dagen gedaan hebben. We geven bijna de moed op als we toch 2 dolfijnen tegen komen. Er worden eerst foto's gemaakt voor het onderzoek. De dieren worden geobserveerd en ondertussen trekken wij onze flippers aan, spugen in de maskers en maken ons klaar om het water in te gaan. Als Angie klaar is krijgen we het teken dat we om de beurt het water in mogen. We hebben nog nooit gesnorkeld en vinden het allemaal wel spannend om te doen. Robert en Anouk hebben redelijk snel de smaak te pakken, bij Marit en Martine duurt dit wat langer. We zien de dolfijnen om ons heen zwemmen, al is het maar kort, want na 5 minuten zijn ze er klaar mee. Ze blijken allebei zwanger te zijn en het zal niet lang meer duren voor de kleintjes komen. 

We worden weer aan boord gesjord, dit gaat lekker charmant. We houden onze spullen aan en gaan een klein stukje verder het water weer in. Hier schijnt ene prachtig stuk rif te zitten. Marit en Martine hebben meer de smaak te pakken en we kijken naar een kleine " Finding Nemo" wereld. Nemo is er zelf niet, maar Dory en een aantal anderen wel. We genieten van dit moois, spoelen onze mond geregeld met wat zout water en ook onze neuzen zijn weer lekker schoongespoeld. We gaan wat dieper de zee op op zoek naar de walvissen. We komen als snel een flink groep dolfijnen tegen. We kunnen. Ze niet tellen, zoveel zijn het er, we denken zo'n 40-50 . Het zijn 2 soorten door elkaar die 1 groep gevormd hebben .... wauw we hebben 3 van de r dolfijnen soorten, waarvan de ... ook nog eens moelijk te spotten is, gezien.

We varen verder terug naar het begin punt en dan wordt een sproeier ontdekt op zee! Een walvis!!! We varen wat dichter bjj, maar blijven even goed nog op een flinke afstand. Het is een moeder met een kalf. Ze laten zich maar even zien voordat ze weer onder duiken. Aangezien ze dit 45 min kan volhouden, houden we het voor gezien en gaan terug richting de kust. Als we er bijna zijn zien we nog een sproeier in de verte gaan, maar het is helaas tijd om terug te gaan. De reddingsvesten moesten het laatste kleine stukje weer aan en de boot stoof het land op. 

Het was een bijzondere ervaring voor ons allemaal. We horen nog de dromen van Angie... een eigen opvangcentrum/ bassin om de gestrande zeedieren te helpen. Ze zijn hiervoor afhankelijk van giften...het ziet er naar uit dat dit nog even gaat duren. 

We worden opgehaald door een van de eigenaresse van het resort en worden, net als op de heenweg, achter jn de pick up geladen waar we op losstaande bankjes zitten. Een van de honden is gezellig mee, wat een fijne afleiding id voor Marit is, want die is ondanks de pillen toch zeeziek geweest. 

Terug op het resort worden we verzocht om eerst te ontbijten, want er is geen stroom en anders hebben we een koude douche. We hebben inmiddels ook best honger, dus geen probleem. Gelukkig wordt er op gas gekookt, dus er kan instant koffie en chocolademelk gemaakt worden.De eieren, yoghurt en fruit gaan er weer met smaak in.

Terug in onze lodge pakken we de laatste bende weer in. Er is nog steeds geen stroom, maar onze volgende locatie ligt ook vlak bij het strand. Dus die douche zal vanavond ook wel weer nodig zijn.

We worden naar de grensovergang gebracht , het is rustig en het gaat lekker vlot. Even de auto weer ophalen en alles inladen. Het is maar 45 min rijden tot het pick up point. We halen nog ene paar boodschappen tussen door en wat flappen uit de tap. We hebben een 4×4 en mogen daarom het laatste stuk zelf rijden. Dit is nog ene kleine uurtje over een hobbelige zandweg die ook nog eens lekker omhoog en omlaag gaat. 

We komen in weer een totaal andere omgeving terecht, maar ook hier is het weer prachtig. 

We worden ontvangen door de eigenaresse, de lunch wordt voorbereidt en we krijgen onze overnachtingsplek te zien

 Het is weer een mooie plek, van tentdoek deze keer, maar de deuren zijn van glas.

We krijgen een combinatie van artisjok met spinazie en ene geroosterd broodje. 

" het is eten" zoals Anouk zegt. Het was niet vies, maar of we het nou echt lekker vinden...

Na de late lunch gaat Robert rusten en gaan de dames onde begeleiding MB, die de komende dagen onze gids is, nog even een uurtje naar het strand. Het is een hobbelige en uitdagend ritje en Martine is blij dat ze deze niet zelf hoeft te rijden. Op het strand blijkt de zee doordat het vloed wordt te ruig en er liggen veel rotsen in het water. MB geeft aan dat hij het niet veilig vindt om te gaan zwemmen. De slippers laten we onder aan het duin achter ( blojkbaar kan dat hier) en we lopen een stuk over het strand naar een plekje waar de zon nog schijnt. We leggen onze handdoeken neer en kijken om ons heen. We zijn niet ver bij Mozambique vandaan en dat zien we ook aan de kust. Deze is nagenoeg hetzelfde. Mooi groen en ruig met de rotsen.

Er zijn verschillende locals aan het vissen. We kijken even bij een gezin wat zeker zon 20 vissen gevangen heeft en deze aan het schoo maken zijn. Moeder heeft een dreumes op haar rug. Van MB horen we dat dit gezin het moeilijk heeft. Er zijn 6 kinderen in dit gezin. We hebben nog een traningspak en willen het graag aan dit gezin geven. MB heeft gevraagd of ze er morgen weer zijn, dan kunnen we het geven. Dit is het geval.

Na nog even pootje gebaad te hebben, een drankje gedronken en de meiden lekker getekend, besluiten we om terug te gaan.  

Robert heeft ondertussen een heerlijke massage gehad en ligt te rusten. De dames duiken onder de douche, zodat ze schoon zijn voor het diner.

We krijgen een heerlijke tomatensoep en daarna heel huiselijk een schaal (vegetarische) lasagne voorgeschoteld. Deze smaake ook heel goed. We eindigden de maaltijd met een cheesecake, Mmmmmm

Anouk was moe en ging terug naar de tent, Marit, Martine en Robert spelen nog een paar potjes jenga voordat ze gaan proberen om met alle krekel en andere dieren geluiden in slaap te vallen.