Van olifant naar strand

Terwijl ik het eerste deel van dit verhaal maak lig ik in het duin aan het strand van Mozambique. De golven bulderen om ons heen. De meiden hebben hun tekenspullen erbij gepakt en proberen het uitzicht na te tekenen. 

Vanmorgen hebben we onze laatste bush safari gehad. Om 6.30 stonden we klaar om te vertrekken na een klein ontbijtje met wat yoghurt en fruit. 

Anouk heeft vandaag meerdere keren de rode en de grijze duiker gespot. Nee het is geen vogel of vis, het is een soort mini hertje. Op de foto zetten lukte niet, ze zijn erg schuw. We zagen een olifant wat verder weg, maar die liep er al snel vandoor. We zagen sporen het luipaard, die vers waren, maar de kant op gingen van waar wij vandaan kwamen, dus volgens de ranger zouden we die toch niet zien. De ochtend stond verder in het teken van de vogels. Alhoewel er veel takken voor zaten hebben we er toch een paar op de foto kunnen zetten. We eindigden onze tocht bij een schuilhut aan een waterplaats. Hier hebben we koffie en thee gedronken en gekeken naar de impala's nyala's en vele vogels, onder andere de Afrikaanse lepelaar. De gids vertelde dat dit een favoriete drinkplaats van veel dieren is, ook van de olifanten, maar deze lieten zich niet zien. We mogen in dit park met onze 4x4 ook zelf rijden en we hebben nog even tijd voordat we bij de grens moeten zijn en besluiten na het ontbijt terug te gaan naar de schuilhut.

Zo gezegd zo gedaan, alles ingepakt, afgerekend en de auto in met onze camera's. Onderweg naar de hut komen we ook weinig tegen. We draaien de hoek om naar de parkeerplaats en dan staat daar een grote olifant op het plekje om te parkeren! We moeten even wachten, laten hem z'n gang gaan en zijn onder de indruk van zijn grootte. Als hij ana de kant is parkeren we de auto en wachten we nog even. Hij loopt wel de kant op van het water. Tot onze vreugde staan er nog 3 olifanten bij de waterpoel, We blijven een half uurtje observeren en foto's maken en dan is het toch echt tijd om Elephant Tembe te verlaten en door te rijden naar de grensovergang van Mozambique.

Het is een klein uurtje rijden, we rijden weer door verschillende kleine stadjes heen en ook de koe of geiten staan weer graag op de weg. Drempels worden niet aangekondigd en zijn slecht zichtbaar waardoor Robert vol op de rem moet. De remmen zijn in ieder geval goedgekeurd. 

Bij de grensovergang moeten we de auto parkeren. We laten deze staan in Zuid-Afrika en gaan lopend de grens over wasr we worden opgehaald door Mandy en Chico , de eigenaren van het Gala-gala- resort waar we de komende 2 nachten verblijven. We staan aan de Zuid-Afrika kant in de rij en de politie geeft aan de we de koffers buiten moeten laten staan. Dit vinden we best spannend, want ze zijn ondertussen ook bezig om de auto's die langs komen te controleren en hebben dus niet continue zicht op onze koffers. De fotokoffer er tich maar even uitgehaald en bij ons gehouden .

De controles bij de grens van Mozambique zijn streng. Je moet bewijs hebben hoe lang je blijft en waar je verblijft. Gelukkig verliep dit allemaal soepel en kregen we wat hulp van Chico.

Het is een ritje van ongeveer 20 min naar het resort. Het is weer een heel ander soort idyllisch plekje. Met open mond stappen we onze kamer in. De meiden zijn stikjaloers, want wij hebben echt een mega kamer met kingsize bed en een bad in de woonkamer. We beloven ze dat ze bij ons in het bad mogen. 

Als we gesetteld zijn pakt Robert even zijn rust en lopen de dames naar het strand wat ongeveer 5 min lopen is. Dit is ene prive strand en hier mogen we niet zwemmen. De stroming is te gevaarlijk, maar we willen vooral even kijken en genieten. Wat een enorm strand is dit, we moeten een flink stuk het duin af lopen voor we bij de zee zijn. We zoeken een mooi uitzochtpunt en er moeten foto's en filmpjes voor de snap en tiktok gemakt worden. De meiden pakken hun tekenspullen erbij en Martine begint met schrijven. 

Na een goed half uur begint het donker te worden. We pakken onze spullen in, voelen nog even het zeewater met onze voeten en klimmen het duin weer op.

Even omkleden. Vanavond kunnen we bjj het resort een Mozambiquaanse maaltijd krijgen. Anouk gaat voor de steak, Robert de kip, Martine de vis ( barracuda) en Marit wil alleen wat salade. Het smaakte allemaal prima en we horen goed dat we niet de enige Nederlanders zijn hier. Bijna iedereen die hier komt, komt voor het zwemmen met de dolfijnen. Iets wat wij over 2 dagen ook hopen te doen. De tour is lekker geboekt, nu hopen dat de dolfijnen zich laten zien. 

Na alle luxe van afgelopen dagen missen we wel een toetje.. maar deze was er niet. We besluiten nog even bij het haardvuur te gaan zitten waar we al snel vergezeld worden door een van de 9 katten en later een van de 8 honden. We doen bij onze lodge nog even een spelletje maar besluiten dan een douche of bad te nemen en het bed in te duiken.

Morgen gaan we voor een chill dag, dus we kunnen lekker uitslapen, maar of dat gaat lukken ...