Van Mlilwane naar Mkhaya

Van Mlilwane naar Mkhaya

Vanmorgen weer vroeg eruit, tassen inpakken en in de auto zetten, want het plan is om om 7 uur te ontbijten.

Na ons ontbijtje met toast, eieren en bacon zijn we weer in de auto gestapt opweg naar het day camp. De meiden stonden te trappelen om op de paarden te kunnen gaan. Marit wilde graag een van de witte. Maar het werd Senorita 2, ook wel Amarul.
Marit uiteraard weer verliefd... maar dat maakt niet uit, dat is ze op elk paard. En Anouk mocht wel op een van de witte.. Troy.
Ze hadden een tour van 2 uur. En waren blijkbaar op dat moment de enige, dus ze konden lekker op eigen niveau rijden.
We moesten er optijd zijn, maar uiteindelijk was pas een half uur later alles opgezadeld... ondertussen hadden Robert en Martine hun mountainbikes geregeld. Helaas niet de gele van gisteren, die waren een heel stuk beter. We hebben een aantal fietsen getest. Bij de eerste zat het stuur los, daarna een fiets waarbij de vering helemaal inzakte. Uiteindelijk 2 fietsen gevonden die er mee door konden. Robert en Martine zijn nog even terug gegaan naar de paardjes om de meiden uit te zwaaien en een paar foto's te schieten.
Robert en Martine gingen gewapend met een camera op pad. Al snel kwamen ze erachter dar ook deze fietsen van alles markeerde. Robert zn wiel stond scheef, en Martine had problemen met schakelen.  Maar goed, de remmen deden het wel.
Ze hebben andere paadjes uitgekozen dan die ze gisteren gehad hadden. En wederom veel dieren tegen gekomen die deze keer wel met de camera op de foto gezet konden worden.  Zebra's en wrattenzwijnen op een paar meter afstand, de krokodillen in het water, een aantal mooie vogels en nog wat meer antilopen en bokken.

Na een uur fietsen kruisten Marit en Anouk het pad van Robert en Martine. Er stond een big smile op de gezichten van de meiden.  Ze hadden keihard gegaloppeerd door de velden en zijn de bergen omhoog gegaan.  Ze hebben ongeveer naast de zebra's gestaan, iets wat Marit graag wilde en ook de vele andere dieren gezien.

Nadat iedereen weer terug was en we Marit hebben meoten overtuigen dat het paard toch echt niet in de koffer paste en ook wel wat zwaarder dan 23 kg was, hebben we ons omgekleed en zijn we wat gaan drinken.

We bestelden 2 Cappuccino en 2 milkshakes. Robert kreeg als eerste zijn Cappuccino.  Toen hij deze op had kreeg Martine haar milkshake. Marit kreeg die van haar toen Martine halverwege was en uiteindelijk hebben we voor Anouk nogmaals om haar koffie moeten vragen. Gelukkig zaten we op ene mooi plekje. Schildpadjes in het water voor ons en de ijsvogels ( de Giant Kingfisher en de
bonte vissenvanger) waren lekker bezig. Ook hebben we verschillende wevernesten gezien.

We zijn nog even met z'n 4en bij de krokodillenvijver gaan kijken, waar ene flinke krokodil een poging deed om uit het water te komen. Het was een komisch gezicht!

Daarna zijn we het park uitgereden, op naar de volgende locaties. We besloten om weer even broodjes bij de supermarkt te halen en na 20 minuten hadden we een stop bij een kaarsenmakerij.  Hier liet een van de medewerkers zien hoe hij binnen 6 minuten met de hand een neushoorn van zo'n 15 cm van paraffine maakte. Super knap en mooi gemaakt. Uiteraard moesten we even de winkel in en hebben mooie dierenkaarsen gekocht om thuis neer te zetten. Het was jammer dat de neushoorn nog 24 uur in een soort bad moest en daarna nog een laagje kreeg, want anders hadden we die meegenomen.  Daarna nog ff de andere handgemaakte winkeltjes en kraampjes langs en uiteraard moest er nog meer gekocht worden. Inmiddels beginnen we het afdingen ook wat te leren.

Op zoek naar een marktje die als tip in onze beschrijving stond. Echter misten we nog het specifieke adres. We zijn er onderweg wel 2 tegen gekomen, maar wisten niet of we de juiste gevonden hadden en zijn toch maar doorgereden.
Hierdoor waren we een uur te vroeg bij het ontmoetingspunt. Nog even in de omgeving rond gereden, maar we konden neit zo snel iets vinden om ons te vermaken dus toch maar terug naar dat punt.
Een vriendelijke meneer die op dat punt woonde met zijn gezin, kwam gelijk naar ons toe om ons te helpen. Uiteraard wilde hij daar wel iets voor hebben, maar geid, gezien de kleine ruimte waar hij woonde en de hoeveelheid monden die hij moest voedden, hebben we hem een kleine bijdrage gegeven.
Gelukkig waren de rangers ook al optijd aanwezig en bleken wij maar 2 tassen en onze rugtassen mee te mogen nemen. Dat was even puzzelen voor Robert en Martine wat wel en niet mee zou gaan.  ( de rugtassen en camera's mochten wel mee. Nadat de groep bijna compleet was zijn we achter elkaar aan naar een huis in het park gereden waar we de auto achter gelaten hebben en overgestapt zijn in de safari auto. Samen met 2 Canadezen, een Zuid Afrikaan en ranger/ gids Mabura gingen we op pad. We waren wel wat teleurgesteld dat drive maar een goed uur zou duren. Want dan werd het donker. Gelukkig werd dit goed gemaakt doordat we al heel snel Rita de Wit, met haar 13 maanden oude dochter tegen kwamen. Het was even zoeken naar het juiste plekje om ze goed te kunnen bekijken en te fotograferen, maar het is gelukt.

We gingen verder op zoek naar de volgende dieren. We hoorden dat er geen olifanten, luipaarden en leeuwen in dit gebied wonen en kregen ook de uitleg waarom dit zo was. Naast de verschillende groepen impala's en antilopen hebben we nog een giraf gespot. En de schedel van een gnoe. Na een uurtje kwamen we aan op het kamp. We vonden het jammer dat de safari zo kort was, maar het kamp maakt alles goed. Er is hier nauwelijks stroom en alles was verlicht met parafinelampen. Wauw! Weer zo'n mooie plek. We slapen weer in een rondavel, waar ook verschillende paraffine lampen in staan. We hebben geen ramen en de deur is een klein hekje om te voorkomen dat bijvoorbeeld de impala's je rondavel betreden. We worden wel gewaarschuwd om alles in de tas of in een kist te stoppen, want je kan nog wel eens een aap tegenkomen in je huisje. Om het bed hangt een grote klamboe en als je op de wc zit kijk je uit op de struiken. Wel grappig dat er toiletverfrisser op het toiket staat terwijl alles zo open is.
We bergen onze spullen op en kijken even bij de meiden. We komen erachter dat we verschillende uitleg gekregen hebben over de rondavels, de lampen en het opbergen van je spullen en delen dit met elkaar voordat we naar de plek gaan om te eten.

Ook hier is alles verlicht met kaarsen en paraffine lampen. Het ziet er prachtig en romantisch uit allemaal.
We krijgen een 4 gangen menu voorgeschoteld deze keer. Vooraf een soort van vegetarisch saucijzenbroodje, gevolgd door bruin bonen/ linzen soep. Daarna konden we via buffet rijst, impala stoofpotje, kippenpootjes, saus en groente halen. Marit was blij, die heeft wat extra bloemkool opgeschept. Maar helaas bleken de wortels weer pompoen te zijn en de komkommer een mini courgette. 
Na een lekker toetje met custard en cake konden we een kopje koffie of thee meenemen naar het kampvuur waar we een half uur vermaakt werden met een Eswatiniaanse dans. Wat zijn deze dames enthousiast en lenig. Onze ballerina doet nog een poging om mee te doen en aan het einde staan we met z'n allen mee te dansen.
Als het afgelopen is, is het nog geen 9 uur. We besluiten nog even bij het kampvuur terwijl blijven zitten. Door een van de rangers worden we gewezen op een mannetjes koedoe, die vlakbij de blaadjes van de bomen staat te eten.

Als we besluiten om naar bed te gaan worden we begeleid door dezelfde ranger en horen we het geluid van een hyena in de verte. We inspecteren ons huisje en bed voordat we erin kruipen. We doen de klamboe zo goed mogelijk dicht en  ontdekken dat er weer een warme kruik bij onze voeten ligt. We lezen en schrijven nog wat terwijl we luisteren naar de geluiden van de dieren om ons heen.

♡ Martine bij het omkleden waarschijnlijk haar spullen geeft achtergelaten bij Mlilwane.  En ze nu haar thermokleding en Hollandse 100 shirt niet meer heeft.
♡ De impala is het favoriete dier van onze gids. Oktober is de maand van de impala in Eswatini en hij is in oktober geboren.  Robert maakt een opmerking dat impala ook een van zijn favoriete dieren is, het smaakte hem goed. Dit vond onze gids niet zo heel leuk. Maar guess what... er stond vanavond impala op het menu! Alhoewel we hem allemaal geroosterd lekkerder vonden dan zoals nu in een stoofpotje.