Dit wordt Marit haar weekend

We waren weer ruim optijd wakker om de zon op te zien gaan.Er hing zelfs wat dauw in de lucht. De kamer stonk nog behoorlijk naar de rook en zo ook ongeveer alles in de kamer ( inclusief o ze kleding).

We hebben onze tassen in de auto gegooid en zijn gaan ontbijten. Anouk en Martine hebben nog even alle treden geteld die we minimaal 3 of 4 keer per dag gelopen hebben ( ongeveer 140 per enkele trip) tussen onze rondavels en het restaurantje in. 

Het ontbijt ging vanmorgen wat vlotter en we lieten het ons goed smaken. Rond half 9 hebben we iedereen gedag gezegd en zijn we weer vertrokken richting Zuid-Afrika. 

Ook nu weer was het geen verplaatsing van A naar, maar een mooie road trip. We zien nog wat sneeuw op de toppen liggen, meerdere boeren zijn met hun koeien het land aan het ploegen, kinderen lopen naar school en de paarden, maar met name de ezels waren alweer aardig bepakt met spullen. Van zakken meel en rijst tot een flinke berg gedroogde maisstengels.

We rijden langs prachtige vergezichten. We zien het landschap langzaam weer wat minder ruig worden. We hebben weer vele wegwerkzaamheden onderweg.

Als we bij Maseru, de hoofdstad van Lesohto aankomen, is het weer een gekrioel van mensen, auto's en "winkeltjes" langs de kant van de weg. Wat een inmense stad is dit. Overal waar we kijken zien we huisjes, of wat daarvoor door moet gaan, dicht op elkaar en hoog op de berg. 

 De grensovergang bij Maseru was rustig, echter Zuid Afrika in was weer een stuk drukker. We snappen het niet want je gaat van de een door naar de ander, maar het zal wel. Martine kroop achter het stuur, want zij wilde ook graag een keer de grens over rijden. Gelukkig ging dit zonder problemen. Het was ook wat rustiger op de weg. Nog wel lekker bergachtig, maar minder slingerend. Martine reedt het laatste stuk naar de paardenranch. DE plek die Tessa speciaal voor Marit uitgekozen heeft. 

Moolmanshoek Private Game Reserve heeft een paardenranch met maar liefst 250 paarden. 

Daar aangekomen pakken we snel de auto uit zodat Robert even kan rusten en we zitten een uur later met z'n 4en op de paarden..

Deze keer zijn de paarden wat meer passend bij onze lengtes en de zadels zitten prima. Samen met onze gidsen Martin en Arturo gaan we op pad. 

We beginnen rustig, gaan over kleine watertjes, Martine haar paard maakt er een sprongetje van... en doet dit later nog een keer... Marit geeft haar alvast op voor de springwedstrijd...

We lopen in een prachtige omgeving. Krijgen uitleg over draf en galop en gaan dat dan ook doen. Martine heeft na een paar keer hobbelen de smaak te pakken en Robert krijgt wat extra begeleiding van Arturo.  

Dan lukt het ons allemaal om in draf te gaan, maar Martine en Robert houden het niet lang vol. We doen dit gedurende de rit nog een aantal keer, maar dan vindt Robert het genoeg. We hebben elanden gezien, niet degene die wij voor ons zien met Elanden, maar een Eland antilopen. Vooral de mannetjes zijn erg imposant om te zien. 

Verder zien we ook een paar waterbokken.

We krijgen uitleg over de bergen en het prachtige reservaat. 

Halverwege de rit besluiten we om op te splitsen, de meiden gaan met Martin nog lekker even galopperen, Robert en Martine hobbelen met Guide Arturo uit Argentinië, een echte Gaucho, verder.  

Het laatste stukje komen we weer samen en rijden we rustig terug naar de ranch waar Marit nog even helpt met afzadelen.

Na een heerlijke douche is het tijd om te eten. Er staat een Eland ( antilopen) pie op het programma. Deze smaakte prima. 

Er is een Pooltafel in het gebouw bij onze slaapplekken en de meiden en Robert gaan nog even (leren) poolen terwijl Martine even met het thuisfront belt voordat het tijd wordt om te gaan slapen.