Op naar Lesotho

Vandaag is het tijd om weer verder te reizen. Op naar onze avonturen in Lesotho.  Hiervoor hebben we 3 reisdagen voor de boeg. Vandaag is de kortste, zo'n 4 uur. We willen wel een beetje optijd vertrekken. En besluiten om 7 uur onze wekkers te zetten. We zijn allemaal al voor de wekker wakker en het inpakken gaat steeds sneller. Als we de spullen in de auto willen zetten komen er 3 medewerkers aangehold om dit voor ons te doen en onze andere koffers op te halen, we zijn daar nog net niet klaar mee en Martine loopt terug. Het begint zowaar te regenen, best hard! Robert rent naar het restaurantje voor z'n koffie en Martine naar de tent. De laatste dingen worden ingepakt en het gaat steeds harder regenen. De dames zorgen dat alles ingepakt klaar staat en als eht droog is kunnen we met z'n allen aan het ontbijt aanschuiven. Anouk had gisteren een heerlijke kaasommelet, dus dat was de bestelling van vanmorgen 4x ... daarnaast hadden we weer yoghurt met fruit en deze keer kaasmuffins, waarbij we de kaas wel moesten zoeken.

Ondertussen werden onze koffers en tassen in de auto gelegd, nog even plassen en tijd om deze mooie plek gedag te zeggen. 

Via een andere hobbelige weg, waardoor door de korte regenbui toch wel flinke plassen waren, reden we in ruim een half uur terug naar de bewoonde wereld.
We zijn optijd in St.Lucia, rijden naar het bij ons bekende adres en.. daar is niks, de buren kennen onze overnachtingslocatie niet. We rijden nog een rondje om maar kunnen niks vinden. We pakken Google map erbij, vinden een andere locatie maar ook daar staat het niet.
We hebben een discussie of we eerst gaan eten of eerst naar de overnachtingsplek gaan te zoeken. We besluiten bij Wimpie, de ZA MC Donald te eten.  Echter was het bijna net zo duur als een hamburger on een restaurantje en we besluiten toch weer weg te gaan... anouk komt op het idee om bij de tourist information te vragen waar het is. De eerste wist het niet, maar die aan de overkant van de straat wel. We zijn daar naartoe gelopen en ze waren de eigenaresse al aan het bellen voor ons. We werden opgehaald en moesten een paar straten verder zijn. Blijkbaar is er een nieuw huis op een nieuwe locatie gekomen met ook nog eens een nieuwe naam.
Het huis is echt mega, er zijn meerdere kamers, zitjes binnen en buiten, een zwembad, een jacuzzi( maar die si koud en krijgen we niet aan de praat). Volgens Marit zitten we nu in " steenrijk, straatarm". En ook op deze locatie zijn we weer de enigen. De eigenaresse geeft de meiden superlief allebei een eigen kamer, wat ze wel fijn vinden na 2, 5 week een kamer en deels ook het bed te delen.
We zetten onze koffers neer en rijden terug naar het centrumdeel om wat te eten. We kiezen voor een hamburger. We kunnen koken in ons huis  en besluiten een pizza bij de supermarkt te halen.  Marit heeft zin in knakworstjes met kaas, dus we nemen beide mee. Robert rijdt met de auto terug naar het huisje en de dames gaan nog even langs de souvenirs kraampjes. Ze kopen een paar leuke dingen en besluiten een rondje in de natuur van st. Lucia te lopen. Ze worden gewaarschuwd voor de
hippo's die hier s nachts door de straten kunnen lopen en de krokodillen. Eigenlijk willen ze een kijkje op het strand nemen, maar het begint al te schemeren en de zon gaat snel onder. We zijn optijd weer terug en chillen met boek, telefoon ( ja! Er is weer WiFi) en in het zwembad. Er wordt even contact gezocht met het thuisfront, want we hebben geen idee wat de komende week ons zal brengen qua verbinding. ( en dus ook qua verhalen).
We eten onze simpele maaltijd lekker buiten op, gaan in bad of onder de douche en maken ons klaar voor de nacht

♡ de kilometerteller staat inmiddels op 2000
♡ Robert heeft de auto gewassen, dit was hard nodig, maar hoe lang de auto zo wit blijft durven we niet te zeggen